English French German Italian Portuguese Russian Spanish

“ЕДЕН“ упатува повик за соработка до оние читатели на сајтот кои поседуваат интересни информации, истражуваат и имаат сопствено мислење за теми кои се обработуваат на овие страници или пак имаат преводи на македонски од статии објавени на други сајтови, блогови, часописи... да земат учество во понатамошното креирање и развивање на сајтот. Администраторите ќе ги разгледаат пристигнатите материјали и ќе ги објават оние кои се во склад со информациите кои веќе се нудат, а авторите или преведувачите кои ќе бидат најактивни ќе добијат своја рубрика и статус на уредници на истата. За повеќе информации или испраќање на материјалите контактирајте го администраторот на еден...

Критика на Дарвинизмот(со коментари на Едни Македонци) Picture - Критика на Дарвинизмот - Страна 3 PDF Печати Е-пошта
Ниво на корисникот: / 4
НајлошоНајдобро 
Напишано од Едни Македонци   
Понеделник, 04 Мај 2009 17:29
Индекс на артикл
Критика на Дарвинизмот(со коментари на Едни Македонци) Picture
Страна 2
Страна 3
Страна 4
Страна 5
Страна 6
Страна 7
Сите страници

Тејаровите толкувања

Тие сведоштва јасно покажуваат: од појавата на првите комплексни морски животни до денес поминаа околу 700 милиони години. Пред 450 мили­они години веќе постоеа риби, но не и влекачи. Пред 310 милиони години веќе живееја рептилите, но не и цицачите. Пред 900 илјади години се движел ваму-таму на две нозе некој пред-човек (австралопитек), но првиот човек се појави многу подоцна. Ова звучи прилично уверливо. Животот започна во вода, од едно­ставно градените живи суштества настанаа сите диференцијациии тој синџир се движи од првите едноклеточни организми до нас луѓето.

Но, сега да преминеме на прашањето кое е повпечатливо од било што друго за секој човек. На кој начин високиотживот се развил од нижиот? Какви движечки сили дејствувале? Дали тука сепак имало вмешани прсти на некаков Бог – создавач?

Да!, рече пред четириесет години францускиот палеонтолог Пјер Тејар де Шарден (Pierre Teihard de Chardin). Ништо изненадувачко, бидејќи Тејар не беше само палеонтолог туку и свештеник. Но, денес, кога неговите книги се преведени на сите светски јазици и кога и понатаму се шират, дури ни оние кои веруваат во црквата, ни оние кои веруваат во науката не можат така лес­но да избегнат да не се соочат со неговите идеи.

Што вели Тејар? Еволуцијата навистина се случила токму онака како што на тоа гледаат дарвинистите, но никогаш не била бесцелна.

Токму така – Тејар де Шарден го има воочено планотво развојот на природата и животните, потполно идентично како што денешните фи­зичари – антропоцентристи, следбениците на антропскиот принцип, уочу­ваат плани калибражаво космолошките константи кои се насочени во правец на овозможување на нашата егзистенција. (Мој коментар.)

Меѓу најважните Дарвинови искази спаѓа и оној дека еволуцијата се одржува во сплет на случајни преиначувања на наследството и дека селекцијата (потврдување промени во борбата за опстанок) пресудува дали мутацијата ќе истрае или не.


Нужен дел на целината

Наспроти тоа, Тејар де Шарден ја постави својата прочуена Точка Омега. Според Тејар, таа точка претставува крајна цел на еволуцијата, а на­учникот дури еднаш и формулираше: Точката Омега е идентична со Христос.

И, еве, токму овде се соочив со помот чуден атрактор – во биоло­гијата. Не ми требаше многу да сфатам дека Шарден, многу години пред теоријата на детрминиран хаос и фрактална геометрија на природата, всушност ја согледал состојбата на апсолутна веројатност или најголемаза некои. Кога го воочив ова, неговата книга Феноменот човекведнаш случајноми дојде в раце, па го потврдив она што го претпоставив. Тејар правилно својата точка Омега ја поистоветува со Христос, односно со Бога, бидејќи во неа сè суперпонира. Сепак, Тејар во своето време немал пара­дигма со теоријата на Хаос, па останал несфатен ниту од Црквата, ниту од науката. Неговото тврдење – кое е и најимпресивно во неговата теза и кое вели дека секое живо суштество, па и каменот, се стреми кон достигнува­ње на Омега точката, по што се смирува“ – потполно соодветствува со мојата втора аксиома, која ја изнесов во претходните мои размислувања, според која секој систем произлегува од чудниот атрактор, зема од него онолку интелигенцијаколку што му е потребна за да се оствари себе, за на крајот повторно да се врати во него. Овој мој заклучок, до кој дојдов пред да го прочитам Шарден, беше потполно идентичен, со таа разлика што јас го проширив на сите можни системи, вклучително и времето и просторот, како ултимативно најголема екстензија на брановата функција на Шредингер и нејзиниот колапс, кои во ова мое размислување мора да се интерпретираат нелинеарно. За разлика од Шарден, кој зборува за точ­ка Омега, јас чудниот атрактор го поистоветувам со Алфа и Омегасос­тојбата, а тоа е Христос. (Мој коментар.)

Таквите искази, се разбира, наидоа на многу недоразбирања и одбивања. Католичката црква, каде Тејар служеше како службено лице, го етикетираше и јавно ги забрани неговите книги. Од другата страна, многу дарвинисти се бореа против Тејар. Тие му префрлаа за тоа што на еволуцијата ѝ припишува цел.

За Џозеф Шепах, автор на текстот во П.М., една мисла на Тејар е особено импресивна: Секое живо суштество, па дури и секој камен, активно се стреми кон повисок развој, и се смирува дури откакоа ќе ја постигне Точката Омега’“. Во ваквите мисли, иако нивната точност не може да се докаже, се на­ѕира претчувството дека човекот можеби сепак не е бескуќник на Земјатаили грешка на природата, туку нужен дел на целината.

Па, сепак, со Тејар де Шарден не исчезнуваат од овој свет проблемите поврзани со дарвинизмот, и поради тоа што во неговите книги има толку мно­гу религија, а толку малку наука. Може ли по природен пат да се докаже дека Дарвин е во право, иако до денес сè уште не се најдени неопходните алки кои недостасуваат?

Францускиот биохемичар Жак Моно, кој живееше од 1910 до 1976 го­дина, ја објави книгата под наслов Случајност и нужност, која заслужува нај­големо внимание. За нас е релевантно следното тврдење од таа книга: Селек­цијата, таа проверка на способноста во борбата за опстанок, може да постои и внатре, во самото живо суштество.

Всушност, ова е делумно согледување на организмот како систем со динамична фрактална топологија, но Моно е далеку од оваа идеја. (Мој коментар.)

Моно не кажува ни повеќе ни помалку од ова: организмот не смее да се помири со случајни промени во сопственото наследство; ако тие не се вклопува­ат во неговиот нацрт за изградба на целината, тој може да ги потисне.


Борба за опстанок – и во организмот

Моно понуди уверливо образложение: одредени витални органи, како што се срцето, мозокот или црниот дроб, не можат да се менуваат туку та­ка, без никакви пречки, бидејќи секоја промена го доведува во прашање нивното функционирање. Организмот кој би сакал да си обезбеди надживување (а и на­редно поколение) е во состојба интернода одлучи дали оваа или онаа мутаци­ја се прифаќа или не. Накусо: борбата за опстанок, во Дарвиновата смисла на зборот, се одигрува во голем дел во самиот организам. И, бидејќи со диференција­цијата се зголемува и чувствителноста, Моно претпоставил дека улогата во донесувањето одлука, на планот на внатрешната борба за опстанок, кај чове­кот е многу поголема отколку кај глушецот, а кај глушецот многу поголема отколку кајо скакулецот.

Денес со оваа можност се занимава еден потполно нов правец на истра­жувања. Неговите најмлади претставници – на пример англичанецот Габриел Довер (Gabriel Dover) – одат уште подалеку од Моно. Довер ја поставува хипо­тезата за молекуларен потстрек(molecular drive).

Фала му на Бога! Промените се иницираат од најдлабокото ниво на квантанта суперпозиција, а не на генетско, хемиско или механичко ни­во. (Мој коментар.)

Според неа, во внатрешноста на организмот не се случува само одлука преку селекција – не, организмот од таквата одлука извлекува што е можно по­веќе заклучоци. На пример, долгиот врат на жирафата. Во внатрешноста на организмот, за време на еволуцијата на жирафата, не само што е донесена од­лука дека вратот може да се продолжи, туку и истовремено се водело сметка срцето на жирафата да добие соодветно повеќе можности за црпење на крвта.

Зошто мајмуните се исправиле, па потоа станале луѓе? Затоа што береле плодови? Затоа што користеле орудија, па тоа ги натерало да се исправат? Зошто, едноставно, и ним не им се издолжил вратот како кај жирафите? Очигледно ова нема врска. Одговорот е дека човекот е созда­ден исправен. Од папокот нагоре тој ги фаќаповисоките сфери – духов­ните, а од папокот надолу со него управуваат нижите сфери, односно под­небесието. Самиот папок, односно нивото на соларниот плексус или со­ларната чакра, е земното ниво, односно овој свет кој е заглавен меѓу ра­јот и пеколот. Животните функционитаат на потпапочните нивоа и затоа лазат. Ла – си се последните две ноти од нотната скала и ова совпаѓање не е случајно. (Мој коментар.)

Преку зачудувачки одлуки, истражувачите по Довер подоцна доаѓаат до уште подалекусежни сознанија врз основа на истата хипотеза.

Во секој случај, и Моновата внатрешна селекцијапретставува впе­чатливо помагало во разјаснувањето на начинот на кој природата е во состојба да го премости јазот меѓу два различни вида. Оттука, во врска со внатрешното одбирање, може да се заклучи дека до многу селекциски чекори е дојдено мошне незабележително – а тогаш за час би се појавила сосема нова единка, настаната преку безбројни поместувања, кои конечно би се сложиле во духовна целина.

Е, ова не може да биде токму вака, бидејќи подразбира од јајце на птеродактил да излезе птица, но сепак кумулацијата на веројатносткоја е овде согледана е точна и ова е класичен пример на фрактална топологи­ја. (Мој коментар.)

Овде се наметнува и споредбата со генијалниот писател, кој по години и години внатрешен мисловен труд, за што ни самиот не е свесен, ненадејно, во еден здив, пишува книга, за која подоцна и најострите критичари велат дека е од ист ков.

Да! Ова е книга напишана на таков начин, но јас, нејзиниот автор, не тврдам дека сите овие идеи се плод на мојата генијалност. Тие се или откровение или тешко соблазнение! (Мој коментар.)



Последно освежено ( Четврток, 20 Мај 2010 13:27 )
 
Коментари (4)
Odlicna debata
4 Понеделник, 03 Февруари 2014 23:38
Vladko Trencov
Na ovaa tema retko se organiziraat debati, a i na slicni temi, a toa e zalosno. Vo skolo ne ucat za odredeni dogmi, so koi ni perat mozokot. Darvinovata teorija e totalna i neosnovana izmislica. Ne postoi nieden, apsolutno nieden dokaz koj ja potvrduva. Samiot Darvin ja negiral pred smrtta. Samo od zivo moze da nastane zivo. Sekoj organizam e vdahnoven od Boga, so svoj DNK kod i kletocna struktura. Edna muva moze da ima razni podvidovi ( so golemi krila, golema, mala, sharena, otrovna itn) no nikogas, pod nikakvi uslovi duri ni vo sovremenite tehnologii za genetski modifikacii, taa muva ne moze da stane pajak, peperutka, vilinsko konjce ili drug ponapreden vid. Vo naukata ne se poznati pozitivni mutacii, tuku samo negativni. Darvinovata teorija vredi da se analizira, no ne i da se prifati.
Не за шест дена...
3 Петок, 08 Април 2011 11:45
Franz
Исто така, (како додаток на коментарот):
Освен трите врховни сефири кои го симболизираат Тројството, има уште седум.
Darvinizam
2 Четврток, 20 Мај 2010 12:32
Pro
Сметам дека во современиот свет веќе не е најважно тоа дали веруваме дека животот се развил преку еволуција или е создаден од бог. Живееме во време кога треба да ни бидат најважни оние работи кои се во опасност од исчезнување, а тоа се слободата и толеранцијата. Најважна работа е секој да има слобода да верува во што сака, а следно е да не ги осудуваме оние кои мислат поинаку и кои веруваат во нешто друго, кои се различни од нас.
darvinizam
Среда, 30 Јуни 2010 09:43
edni makedonci
Почитуван пријателе, ви благодарам за коментарот, но морам да посочам дека атеизмот е официјална доктрина во секоја секуларна дрѓава. Ние сме атеистички обликувани усте од градинка па до постдипломски студии. Бог мора сами да го откриваме а со него паралелно и конспирацијата која има за цел - атеистичка планета ! Се слоѓувам апсолутно со вас дека слободата на исбор е од Боог дадено право на човекот . Тоа е и каѓано во новиот завет каде што Исус вели - Кој хули на Отецот и на Синот ке се прости но кој хули на Светиот Дух - нема да се прости ниту на небото ниту на земјата. Светиот Дух или божествената креативна инспирација може да се попречи преку ограничувањето на правото на избор а тоа е хула на светиот Дух. Затоа Бог не го узурпира правото на атеистот да биде атеист, но атеистот го узурпира правото на религиозниот да биде религиозен. Тоа е најизразено преку образованието во кое децата немаат право да изберат помегу овие опции, туку имаат само една - Дарвин.
DARVINIZAM
1 Понеделник, 03 Август 2009 08:24
Vladimri Naumoski
Sosem se soglasuvam.... i sekogas hemijata vo mojot mozok ne mozela da ja prifati Darvinovata teorija. Nie kako poseben vid nemame nikakva vrska so majmunite. Nie sme tuka bukvalno kako nekoj da ne poseal.....

Додади го твојот коментар

BoldItalicUnderlineStrikethroughSubscriptSuperscriptImageOrdered listUnordered listQuoteCode
Happy smileyVery happy smileyWinking smileyOh my God !Smiley with tonque outHot smileySad smileyCrying smileyShocked smileyBe Right BackAshamed smileyConfused smileyI dont knowThinking smileyEye-rolling smileySleepy smileyDon't tell anyoneBaring teeth smileyParty SmileySick smileyAngry smileyDevilAngelNerd smileySarcastic smileySecret tellingThumbs upThumbs downClapping handsFingerscrossedLeft hugRight hugBoyGirlMessengerHeartBroken heartRoseWilted roseKissGiftBirthday cakeCigaretteHandcuffsBeer mugDry martiniI'mMoonStarSunRainbowUmbrellaIslandRainStormDinner plateBowlPizzaCoffee cupCatDogBatGoatSnailTurtleSheepFilmstripNoteE-mailCameraLightClockTelephone receiverComputerMobile phoneXboxSoccer ballAutoAirplaneMoneyFilmFilm LinkSoundPictureExclamationRss
Вашиот псевдоним:
Вашата адреса за електронска пошта:
Предмет:
Коментар: